img-20161103-wa0006-1

Lieve allemaal,

Vier jaar geleden kwam onze mister N. op Palm Tree wonen. Nadat zijn moeder hem had verstoten en zijn oma hem bij de kinderbescherming op de stoep had achtergelaten. Een zes jarig gehandicapt jongetje. Niet in staat om zelfstandig te zitten, laat staan om te lopen. Compleet verkrapte handjes en nauwelijks in staat om zijn hoofd rechtop te houden. Maar met een glimlach waar we direct stapel verliefd op werden…

Hij werd zonder problemen opgenomen in het Palm Tree gezin. Overdag was hij gezellig in de daycare waar hij genoot van alle drukte en gezelligheid. Hij schaterlachte als de peutertjes met een moordvaart rond zijn rolstoel reden op hun toet toets. Hij kon als geen ander genieten van het ritselen van de blaadjes aan de bomen. En wat genoot hij iedere middag van iets simpels als een koekje gemengd met wat melk. Want eten… dat was zijn grootste hobby!

’s Nachts paste auntie Thobile op hem. Naast de adoptiebaby’s had zij ook een enorm zwak voor onze mister N. Vrijwilligers hielpen met het badderen in de ochtend en wat hebben we een waterballetten meegemaakt! Hij genoot ervan om met zijn verkrampte lichaampje in het warme water te zitten. Het badritueel kon hem niet lang genoeg duren…

Op een bepaald moment werd de daycare te druk en te lawaaierig voor onze mister N. Hij huilde veel en kreeg steeds meer last van epilepsie aanvallen. Maar weer hadden we een oplossing paraat… Hij ging bij oma in het gele huisje wonen. Zij had 24 uur per dag hulp en ook deze dames zorgden met liefde voor onze schattebout.

De problemen begonnen toen oma overleed. Zijn lieve caregivers vertrokken. En met steeds minder vrijwilligers werd het steeds lastiger goede zorg aan onze mister N. te geven. Terwijl hij het zo verdiende… Langzaamaan vroegen we ons af hoe zijn toekomst op Palm Tree er uit zou zijn. Waren wij nog wel de beste plaats voor hem?

We gingen kijken bij andere opvang plaatsen in de buurt. We bezochten een tehuis voor gehandicapten. Daar zagen we aangepaste douches en speciale bedden. Een grote tuin met veel bomen en een zwembad. En heel veel lieve caregivers. Ondanks dat het pijn deed, zetten we zijn naam op de wachtlijst. Het zou vast heel lang duren voordat hier een plaatsje vrij kwam voor onze schattebout…

Toch kwam het telefoontje nog onverwacht. Er was een plaatsje vrij voor onze mister N. Afgelopen week namen we afscheid van hem.

Het is stil op Palm Tree…

Dikke knuf,
P&Y