Lieve allemaal,

Het zonnetje straalt aan de strak blauwe hemel. De kerstboom staat er nog maar alle kadootjes die er onder lagen zijn verdwenen.. Kids zitten tot ’s avonds laat voor de televisie en worden pas tegen het middaguur weer wakker. Kortom… het is kerstvakantie. Het jaar nadert zijn eind. Dus tijd voor het officiele Palm Tree jaaroverzicht!

We begonnen 2017 met de nodige stress. Er was grote onzekerheid over onze visa. Beide maakten we een tripje naar Nederland om ons vrijwilligersvisum aan te vragen. Onafhankelijk van elkaar, om zo Siya niet alleen te hoeven laten. Gelukkig kregen we van alle slechte opties de beste: een vrijwilligersvisum voor drie jaar. We waren weer veilig om te doen waar onze passie ligt: mensen helpen.

En dat deden we: we begonnen het jaar met een moeder en een klein babietje dat nergens anders heen kon. Ze bleven een aantal maanden op Palm Tree wonen totdat moeder weer vaste grond onder haar voeten had. We zorgden voor onderdak voor Thembi, een jonge dame die in haar tienerjaren op Palm Tree heeft gewoond en onze hulp weer even nodig had. Ze beviel in juni van een prachtige dochter, het eerste Palm Tree kleinkind van Ros.

De homeschooling voor onze schatteboutjes ging gewoon door in 2017. Er werd hard gewerkt. Niet alleen in het klaslokaal maar ook daarbuiten. Een van de jongens begon zijn eigen bakkerij. Zijn cake en koekjes vonden gretig aftrek in het nabijgelegen ziekenhuis. De plaats waar ook onze oudste zijn eerste echte baan vond! Er werden prachtige schilderijen gemaakt in de Art Studio. En er werd hard gewerkt op onze Palm Tree boerderij.

Dankzij mooie donaties van allerlei lieve mensen hebben we een start gemaakt om zelfvoorzienend te worden. Het blijkt moeilijker te zijn dan we dachten… Zodra we onze hielen lichten wordt alle groente die we planten opgegeten door de apen. Het schaduwdoek dat we als bescherming gebruiken, wordt gezien als een reuze apen trampoline. Maar ondanks alle frustratie hadden we ook een succes; de eerste patatjes van Palm Tree aardappelen smaakten heerlijk. Verder groeien de kippetjes prima. We verwachten op korte termijn de eerste eieren. En al onze konijnen hebben de kerst overleeft!

Arts & Craft draaide op volle toeren. Er werden heel veel vriendschapsarmbandjes en kralen kettingen gemaakt en verkocht. Er werd geexpirimenteerd met houten kralenfiguren. Om de Afrika Shape werd bijna gevochten zo mooi zijn ze. Dus die is, in verschillende maten, aan het assortiment toegevoegd.

We hadden het hele jaar rond de 10 kids in onze daycare. We hadden dit jaar zelfs een albino kindje in ons midden. Toen haar moeder bijna smeekte om haar een plaatsje te geven in onze daycare werd duidelijk hoe moeilijk hun leven is. Volgens traditionele Zulu genezers heeft haar in-en-in witte huid magische krachten. Dit kleine meisje is haar leven dus nooit zeker… Altijd leeft haar moeder in angst dat ze gekidnapt zal worden. Dus verzelfsprekend was dit kleine schatteboutje meer dan welkom in onze veilige daycare. En wat genoot ze onbezorgd! Er werd gezongen, gedanst, geplakt en gekleurd. Er werd veel geleerd, geknuffeld en er werd veel gelachen. We aten ijsjes in Galleria en we gingen op schoolreis naar een kinderboerderij en een speelparadijs.

We hadden onze dierbare vriendjes Anne Marie en Gerbrand over de vloer. Het was fijn elkaar weer eens uitgereid te spreken en samen mooie herinneringen te maken. Het hoogtepunt van hun bezoek was een weekendje weg aan zee. En omdat geluk mooier wordt als je het deelt, namen we een daycare vriendje voor Siya mee. De kleine Andile had het weekend van zijn leven. Pannenkoeken voor ontbijt en iedere avond samen met Siya in een groot bad… Wat genoten wij als volwassenen van hun plezier.

En verder gebeurden er nog honderden kleine dingetjes die ons leven zo bijzonder maken. We hadden, tot groot genoegen van onze boys, weer een Worldmapping groep over de vloer.
We kregen heel bijzonder bezoek uit Canada; een van onze adoptiebabies kwam na vier jaar zijn nieuwe zusje aan ons voorstellen.

Het was een sportief jaar: Siya starte met zwemles en bleek een klein talentje.Onze karateboys bleven ons verbazen met hun moves. Een van onze meiden won alles wat er te winnen viel tijdens wedstrijden ritmisch gymnastiek. En twee van onze schattebouten starten met een turn club voor kids uit het tegenoverliggende township.

We hielpen de community met met liefst drie verkoopdagen waarbij we kleding verkochten voor R 1 per item. En we eindigen het jaar zoals we het begonnen; met het opvangen van mensen die ons nodig hebben. Deze keer een bijzondere 15 jarige jongen. Zonder familie, zonder thuis. Hoe het afloopt met hem weten we nog niet. Voorlopig is hij veilig.

Ja, het was weer een bijzonder jaar. Met zo ontzettend veel bijzondere momenten! Veel te veel om op te noemen…

We weten dat we al deze bijzondere dingen niet zouden kunnen doen zonder al onze fantastische vrijwilligers, onze meer dan fantastische ambassadeur Anne Marie van Zandbrink en zonder onze stichting Vrienden van Palm Tree. Dus bij deze: alle lieve mensen die we dit jaar op Palm Tree mochten verwelkomen, of ons op welke andere manier dan ook steunden, een hele grote Dank Jullie Wel. Jullie hebben stuk voor stuk een verschil gemaakt voor de Palm Tree familie!

Blijft er voor nu niets anders over dan jullie allemaal een gezellige oudjaarsavond te wensen. En natuurlijk een gezond en gelukkig 2018.
Dat al jullie wensen mogen uitkomen!

Dikke knuf,
Peter & Yvon