Lieve allemaal,

Kinderen kosten geld. Das een feit! Of je nu in Nederland woont of in Afrika….

Nu weten we bijna zeker dat onze Palm Tree kids minder ‘kosten’ dan Nederlandse kinderen. Aan speelgoed is hier nooit geld uitgegeven. Alles wat er is, is ooit gedoneerd door lieve mensen. Hetzelfde geld voor kleding. Nu een aantal van onze big boys zelf wat verdienen, kopen ze van hun zelf verdiende centjes kleding. En oh… wat voelen ze zich stoer in hun coole outfits. Voor de rest van de kledingvoorziening zijn we afhankelijk van donaties.

Hetzelfde geld voor voedsel. Iedere woensdag komt een lieve dame een auto vol brood-van-een-dag-oud brengen. Soms belt de groenteboer dat ie wat half verrotte tomaten of uien voor ons heeft…En op donderdag mag Peter bij de plaatselijke supermarkt het voedsel op halen wat aan de datum is. Ros koopt alleen de allernoodzakelijkste spullen.

En dat doen we niet omdat we niet van onze schattebouten houden! Absoluut niet. We zouden ze het liefst allemaal in een nieuwe outfit steken. Ze een fonkelnieuwe fiets of skateboard geven. Ze iedere week een vrachtauto vol vlees, zuivel en verse groenten geven. Maar dat kan niet. Daar hebben we de centjes niet voor…

Met steeds minder vrijwilligers die naar Palm Tree komen, nemen ook de inkomsten af. Steeds meer van onze kids worden 18 jaar, de leeftijd waarop de kinderbijslag stopt. Dus steeds minder inkomsten terwijl de uitgaven gewoon hetzelfde blijven.

Nu kunnen we heel zielig gaan doen, maar dat zit niet in onze aard! We denken liever in oplossingen… En die denken we, voor een deel, te hebben gevonden. We gaan ieder stukje Palm Tree dat nog niet in gebruik is, omtoveren tot moestuin. We gaan zelf groenten en aardappelen verbouwen. Nu is dat in Afrika iets omslachtiger dan in Nederland. Hier wemelt het namelijk van de apen. Die dol zijn op lekkere zelf gekweekte tomaatjes of worteltjes. Alles moet dus worden afgedekt met gaas, glas of schaduwdoek.

Onze ‘zelfvoorzienendheid’ stopt niet bij groente. We willen onze kids ook graag eitjes of een stukje vlees kunnen geven. Vandaar dat we ook kippetjes gaan houden.

We beginnen klein. Het zou fijn zijn als we ons eigen gezin kunnen voorzien van voldoende voedsel. Maar stiekem dromen we al van een Palm Tree Boederderij. Zodat we de overproductie kunnen verkopen aan de mensen in het township tegenover ons. Wij de centjes, zij de gezonde groente.. Hoe mooi zou dat zijn?

Wil je iets meer doen dan alleen met ons meedromen? Klik dan op onderstaande link en doneer een klein bedrag. Of om het wat contreter te maken… doneer een zak compost, of een rol schaduwdoek. Of een kip.

https://www.doneeractie.nl/help-onze-16-schattebouten/-3095

Want ondanks dat onze kids minder ‘kosten’, zijn ze ons heel veel waard…

Dikke knuf,
P&Y